'ഹൃദayപൂർവ്വം': ആദ്യ പകുതിയിലെ ഹൃദയം രണ്ടാം പകുതിയിൽ നഷ്ടമായപ്പോൾ

മോഹൻലാൽ-സത്യൻ അന്തിക്കാട് കൂട്ടുകെട്ടിൽ ഒരുങ്ങുന്ന ഒരു സിനിമ പ്രേക്ഷകന് നൽകുന്ന പ്രതീക്ഷ ചെറുതല്ല. നന്മയും സ്നേഹവും നിറഞ്ഞ, സ്വാഭാവികമായ നർമ്മമുഹൂർത്തങ്ങളുള്ള ഒരു കുടുംബചിത്രം. "ഹൃദയപൂർവ്വം" ആ പ്രതീക്ഷകളെ ആദ്യ പകുതിയിൽ ഏറെക്കുറെ സാധൂകരിക്കുന്നുണ്ട്. മോഹൻലാലിന്റെ അനായാസമായ അഭിനയവും, രസകരമായ സംഭാഷണങ്ങളും, മനസ്സിന് കുളിർമയേകുന്ന പശ്ചാത്തലവും ചേർന്ന് മികച്ച ഒരു സിനിമാനുഭവത്തിന് തുടക്കമിടുന്നു. എന്നാൽ, രണ്ടാം പകുതിയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ ഈ കെട്ടുറപ്പ് അയയുകയും, ആദ്യ പകുതി സമ്മാനിച്ച നല്ല നിമിഷങ്ങളെ ദുർബലപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ സിനിമ സഞ്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

പാളം തെറ്റിയ രണ്ടാം പകുതി

ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന പോരായ്മയായി അനുഭവപ്പെടുന്നത് രണ്ടാം പകുതിയിലെ ദിശാബോധമില്ലായ്മയാണ്. ആദ്യ പകുതിയിൽ കൃത്യമായി പറഞ്ഞുപോയ കഥ, രണ്ടാം പകുതിയിൽ എത്തുമ്പോൾ അനാവശ്യമായ രംഗങ്ങൾ ചേർത്ത് വലിച്ചുനീട്ടുന്നതായി അനുഭവപ്പെടുന്നു. കഥാഗതിക്ക് യാതൊരുവിധ സംഭാവനയും നൽകാത്ത പല രംഗങ്ങളും തിരക്കഥയിൽ ഇടംപിടിച്ചത് സിനിമയുടെ സ്വാഭാവികമായ ഒഴുക്കിനെ സാരമായി ബാധിച്ചു. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ കഥ കൈവിട്ടുപോയി എന്ന് പ്രേക്ഷകന് തോന്നിയാൽ അതിൽ അതിശയിക്കാനില്ല. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ വൈകാരിക യാത്രകൾക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകാതെ, സിനിമയെ എങ്ങനെയെങ്കിലും അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള തിടുക്കം പലയിടത്തും പ്രകടമായിരുന്നു.

യുക്തിക്ക് നിരക്കാത്ത സംഘട്ടനം

സിനിമയുടെ വിശ്വാസ്യതയെ പൂർണ്ണമായും തകർക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു.

 ക്ലൈമാക്സിനോടടുത്തുള്ള സംഘട്ടന രംഗം. ഹൃദയ ശസ്ത്രക്രിയ കഴിഞ്ഞ് വിശ്രമിക്കുന്ന, നട്ടെല്ലിന് പരിക്ക് പറ്റി എഴുന്നേറ്റ് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് അധികനാളാവാത്ത നായകൻ, ഒരു സംഘം ആളുകളുമായി ഏറ്റുമുട്ടുന്നത് യാതൊരു യുക്തിക്കും നിരക്കുന്നതായിരുന്നില്ല. സിനിമയുടെ തുടക്കം മുതൽ നായകന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതിയെക്കുറിച്ച് പ്രേക്ഷകരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയതിന് ശേഷം, ഇത്തരമൊരു രംഗം ഉൾപ്പെടുത്തിയത് ഒരു കല്ലുകടിയായി മാറി. ഒരു വാണിജ്യ സിനിമയുടെ ചേരുവകൾ ചേർക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരിക്കാം ഇതെങ്കിലും, അത് സിനിമയുടെ ആത്മാവിനെത്തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു. സംഭാഷണങ്ങളിലൂടെയോ വൈകാരികമായ രംഗങ്ങളിലൂടെയോ പരിഹരിക്കാമായിരുന്ന ഒരു പ്രശ്നത്തെ, നായകന്റെ ശാരീരിക അവസ്ഥയ്ക്ക് ഒട്ടും യോജിക്കാത്ത ഒരു സംഘട്ടനത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചത് തിരക്കഥയുടെ പരാജയമാണ്.

ഈ ബലഹീനതകൾക്കിടയിലും സിനിമ പ്രേക്ഷകനെ പിടിച്ചിരുത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, അതിന്റെ പൂർണ്ണ ഉത്തരവാദിത്തം മോഹൻലാൽ എന്ന നടനാണ്.

മോഹൻലാൽ എന്ന മാന്ത്രികം

തിരക്കഥ ദുർബലമാകുന്ന ഇടങ്ങളിലെല്ലാം മോഹൻലാൽ തന്റെ പ്രകടനം കൊണ്ട് സിനിമയെ താങ്ങിനിർത്തുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിരിയും നോട്ടവും സംഭാഷണ ശൈലിയും ദുർബലമായ രംഗങ്ങൾക്ക് പോലും ജീവൻ നൽകുന്നു. സഹതാരങ്ങളുമായുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കെമിസ്ട്രി, പ്രത്യേകിച്ച് യുവനടൻ സംഗീത് പ്രതാപുമായുള്ള കോമ്പിനേഷൻ രംഗങ്ങൾ, സിനിമയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച നിമിഷങ്ങളാണ്. തിരക്കഥയിലെ പോരായ്മകളെ തന്റെ അഭിനയ മികവുകൊണ്ട് മറികടക്കുന്ന മോഹൻലാലിനെയാണ് ഈ സിനിമയിൽ കാണാൻ കഴിയുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, മോഹൻലാൽ എന്ന നടന്റെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ട് മാത്രം സിനിമ ആസ്വദിക്കാം എന്ന അഭിപ്രായത്തെ തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരാധകർക്ക്, കഥയോ തിരക്കഥയോ പരിഗണിക്കാതെ തന്നെ, സ്ക്രീനിൽ അദ്ദേഹത്തെ കാണുന്നത് തന്നെ ഒരു ആഘോഷമായിരിക്കും.

മികച്ചൊരു ഫീൽ ഗുഡ് ചിത്രമാകാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതകളും "ഹൃദയപൂർവ്വം" എന്ന സിനിമയ്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. മോഹൻലാൽ എന്ന നടന്റെ സാന്നിധ്യവും ആദ്യ പകുതിയിലെ മികച്ച മുഹൂർത്തങ്ങളും അതിന് അടിത്തറയിട്ടു. എന്നാൽ, കെട്ടുറപ്പില്ലാത്ത രണ്ടാം പകുതിയും യുക്തിരഹിതമായ സംഘട്ടന രംഗങ്ങളും ആ സാധ്യതകളെ ഇല്ലാതാക്കി. മനോഹരമായി തുടങ്ങിയ ഒരു യാത്ര, വലിച്ചു നീട്ടി ലക്ഷ്യത്ത് എത്തുന്നുണ്ട്  എങ്കിലും പൂർണ്ണതയിൽ എത്തി എന്ന അനുഭവം"ഹൃദയപൂർവ്വം" പ്രേക്ഷകന് സമ്മാനിക്കുന്നില്ല. മോഹൻലാലിന്റെ പ്രകടനത്തിനും ആദ്യ പകുതിയിലെ നന്മകൾക്കും അപ്പുറം, ഓർമ്മയിൽ തങ്ങുന്ന ഒരുപിടി കല്ലുകടികളാണ് ചിത്രം ബാക്കിവെക്കുന്നത്.